امولسیفایر نوعی از ماده با گروه های هیدروفیل و لیپوفیلیک در مولکول است که می تواند بین نفت و آب قرار گیرد. این می تواند به خوبی در وسط طرف دیگر پراکنده و امولسیون پایدار را تشکیل می دهد. ترکیب بستنی پیچیده است. عملکرد اضافه کردن امولسیفایر در مخلوط می تواند به صورت زیر خلاصه شود:
1) امولسیون، ساختن توپ چربی میکرو امولسیون و تثبیت کننده؛
2) مولكولهاي پراكنده، پراكنده و ثبات دهنده به جز توپ چرب؛
3) ثبات بستنی را می توان بوسیله فوم بهبود داد، که می تواند قدرت فوم مخلوط را بهبود بخشد و حباب ها را در طی فرآیند انجماد بهبود بخشد، مقاومت حرارت حرارت بستنی را در دمای اتاق بهبود بخشد، تغییرات محصولات در حین ذخیره سازی و جلوگیری از تشکیل بلورهای یخ درشت به منظور ایجاد بستنی خوب و کنترل آنها.

تثبیت کننده ها، همچنین به عنوان تثبیت کننده ها شناخته می شوند، هیدروفیل هستند، به طوری که می توانند ویسکوزیته خوراک و میزان تورم نوشیدنی های سرد محصولات لبنی را بهبود بخشد، جلوگیری از تولید بلورهای یخ بزرگ، کاهش احساس خشن و مقاومت قوی در برابر اثر ذوب از نوشیدنی های سرد فراورده های لبنی که باعث می شود که محصولات دچار ذوب شدن و کریستال شدن شوند، می توانند وضعیت ساخت و ساز را در تولید بهبود بخشند. انواع مختلف تثبیت کننده هایی که در فصل های قبلی معرفی شده اند عبارتند از: ژلاتین، آگار، پکتین، CMC، آدامس گار، کارانژان رزین زانتان، آلژینات، آلژینات پروپیلن گلیکول، آدامس کنجک، نشاسته اصلاح شده و غیره. مقدار تثبیت کننده اضافه شده با ترکیب اصلی، به ویژه با محتوای جامد جامد، به طور کلی در محدوده 0.1٪ تا 0.5٪ متفاوت است.
